چرا نباید محبت یا عشق التماسی کنیم؟ _اخبار روانشناسی جزیره ذهن

خیلی وقت ها از دوست یا نامزدمان می شنویم که:” متاسفم عزیزم، اینقدر سرم شلوغ بود، که فرصت نکردم پیامت را جواب بدم.”؛” تماس بدم؛” شرمنده، از خوابم برد، اصلا فرصت نکردم کهتو پیام ببینم” و …

وقتی شما این جمله ها را از کسی که اولویت اول زندگی شماست، و تمام فکر شما را پیش اوست، بارها و بارها می شنوید، چه حسی پیدا می کنید را دارید؟ مطمئنا رنج می برید، درد می کشید. اما چه باید کرد؟ آیا باید سرسخت بود و تحمل کرد و جنگید؟ این است تاوان عشق و عاشقی! آیا باید به گذر زمان سپرد تا همه چیز را اصلاح کند؟ یا اینکه بهتر است ما را نیز دوست مان را نادیده بگیریم، و منتظر بازگشت و پشیمانی اش بمانیم و جور دیگری خود را گرفتار درد انتظار کنیم؟

بیایید با خودمان صادق باشیم. از تجارب دیگران درس بگیریم. کسی که برای شما وقت ندارد، کسی که فقط به خودش، کارش و موفقیت اش فکر می کند، واقعا لایق عشق شما نیست. پس لطفا عشق و عاطفه را از او التماس نکنید.

اگر رابطه با کسی به شما این احساس را می دهد که انگار نامرئی هستید و اصلاً دیده نمی شود یا بی تفاوتی اش به شما حسی وجود دارد، مطمئن باشید که این شخص نسبت به شما را ندارد. دارید که مهر و محبت اش حس ارزشمند بودن را در شما برانگیزد.

عشق باید در رفتار و کردار خود را نشان دهد، التماس کردن بران آن اشتباه است. شما لایق دوستی با کسی که کمتر حرف بزند، و بیشتر عمل کند. کسی که فقط در مواقع نیاز به شما می آورد و توجه می کند، فرصت طلبی بیش از حد نیست.

هر کس را بپذیرد که همیشه باشد، نه فقط وقتی که در کنار شما باشد به نفعش است. کسی که وقتی کنارتان است به شما احساس مهم بودن در زندگی می دهد. بدون اینکه از وی انتظاری داشته باشید.
کسی که شایستگی در کنار شماست را دارد که به آزادی در انتخاب، شما برمی گزینید، قدر شما را می دانید و افکار و وقتش را به شما اختصاص می دهد.

وقت، یا متفاوت
چیزی به نام دیدار در زمان وجود ندارد، فقط بی علاقگی وجود دارد، زیرا وقتی واقعاً کسی را بخواهد، هر لحظه را به فرصتی برای می‌کند.

در همین راستا بسیار مهم است، بدانیم توقع داشتن و انتظار ِ بیش از حد، به آدم حس نامیدی و رنج می دهد. باید که در انتظارات خود را نظر بدهیم و به این فکر کنیم و باور کنیم که از کسی انتظاری نداشته باشد، بلکه هر چیزی را که از دیگری توقع داریم، در خود می بینیم. از آنجا که امیدها و انتظارات (اگر نه همیشه) اساس شکست های عاطفی اند، واجب است که در آن هیچ نظری نیست.

وقتی انتظارات ما از طرف مقابل مان ناموجه باشد، حس می کنیم که طرف مقابل ما را دوست ندارد و احساس درد می کند. درد عاطفی در مغز درد فیزیکی عمل می کند. از این نظر باید به پریشانی روانی و آن آسیب روانی که گرفتارش می کند، مهم است.

وقتی سردرد و معده درد می گیریم، فورا برای علاج اش اقدام می کنم، پریشان می شود که نکند مشکل جدی باشد. اما وقتی روان مان درد می کشد، نادیده اش می گیریم.
بسیار شنیده ایم که : ” بهش فکر نکن. زمان خودش همه چیز را حل می کند؛ سعی کن فراموشش کنی”.

اما این توصیه‌ها در مواردی کارساز اند، اما مسئله این است که نباید همه چیز را به گذر زمان تبدیل کرد، باید روی خودمان کار کنیم و ببریم که از این درد چه تجربه‌هایی احساس کرده‌ایم.

وقتی متوجه می‌شویم شکلات تلخ یا قهوه‌ای عامل زخم و درد معده مان هستند، از آن‌ها پرهیز می‌کنیم تا سلامت گوارشمان حاصل شود. پس برای درمان دردهای عاطفی مان هم از برخی چیزها باید پرهیز کنیم، و در پی راه علاجی باشیم.

این باور نادرست خیلی وقت ها گریبان خیلی از ما را گرفته است که آشفتگی روانی، نشانه ضعف است. قوی باش و در همین راستا می کوشیم تا زخم درون مان را بی ضد عفونی، بی بانداژ و بی چسب به حال خود رها کنیم، تا خود را به خود بند آید، و به پایان التیام ادامه دهیم. اما باید یاد بگیریم که زخم های روحمان را به حال خود رها نکنیم. باید در پی مرهمی باشیم. و برای بهبودش باکوشیم.

برای خودتان ارزش قائل باشید، خودتان را از جان و دل دوست داشته باشید
وقت خود را به شما اختصاص دهید که لایق شما هستند و به شما احساس خوبی می دهند. برای جلب توجه، دوستی یا محبت به کسی التماس نکنید. اگر کسی واقعاً شما را بخواهد از اینکه دوست دارید بر کلام جاری شود، در رفتار و کردار خود را نشان می دهد.

هر وقت که موقعیتی از بی عدالتی عاطفی را تجربه کردید، خوب به یاد داشته باشید که :

با کسی که با شما تماس نمی گیرد یا به تماس های شما پاسخ نمی دهد، تماس نگیرید.

هرگز دنبال کسی که دلتنگ شما نمی شود، یا نیست، نورید.

برای کسی که دلتنگ شما نامه ای نیست.

خود را در معرض خطر بی تفاوتی قرار ندهید: پیام هایی که خوانده می شوند اما پاسخی نمی دهند، تماسی که می گیرند اما پاسخ نمی دهند.

منتظر کسی نباشید که منتظر شما نیستید برای خودتان ارزش قائل باشید و از التماس برای محبت و به خصوص برای عشق دست بردارید.

کسانی را دوست بدارید که بی هیچ قضاوتی، شما را همان طور که دوست دارند.

و مهمتر از همه چیز فراموش نکنید که قدر و ارزش لبخندتان را در آینه بدانید، خودتان را دوست داشته باشید و برای “آنچه هستید” ارزش قائل شوید نه برای آنچه که کسی به شما تحمیل می کند.

چرا نباید محبت یا عشق التماسی کنیم؟

امتیازِ داشتن عزت نفس بالا را با دوست داشتن خود تجربه کنید
اگر شما واقعا دوست بدارید، و دارای ارزش ها و ارزش های خود واقف باشید، این واقعیتی است که کسی که شما را نادیده می کند، باعث نمی شود که خود را از عشق و محبت دیگران کنید که واقعاً به شما اهمیت می دهد، دریغ بدارید.

اگر الویت اول زندگی کسی نیستید، اول باکوشید که الویت اول زندگی خودتان باشید. قدر خود را بدانید و از جادوی عزت نفس بالا بهرمند شوید.

فرض کنید که دوستی دارید که برنامه های خود را در آخرین لحظه یا با شما لغو می کند، هیچ تلاشی برای حفظ ارتباط اش با شما نمی کند و شما از این بابت درد می کشید. آن را جدی بگیرید. به جای اینکه بی ارزش بودن یا بیاقتی بکنید، آنقدر خودتان را دوست داشته باشید که تشخیص دهید درمان مناسبی است.

آشنایی با کسانی که شما را می فهمند و دارند، از دست می دهند
در این مرحله می توانید روی تقویت روابط با تصمیم بگیرید که برای حضور شما ارزش قائل می شود و باعث می شود احساس کنید که در زندگی پیدا کنید و در دوستی با چنین چیزی نظری کنید.

با انجام این کار، بهزیستی را در اولویت قرار می‌دهید و از تأثیرات مثبت آن می‌شوید.

سواد زندگی

ممکنه براتون جالب باشه که...

پست های محبوب

دیدگاهتان را بنویسید