غلبه بر مشکلات دلبستگی | روانشناسی امروز _اخبار روانشناسی جزیره ذهن

AshTproductions/Shutterstock

AshTproductions/Shutterstock

نظریه دلبستگی که در ابتدا توسط جان بولبی در دهه 1950 ایجاد شد، معتقد است که پیوندهای ایجاد شده بین کودکان و مراقبان اصلی آنها تأثیرات عمیقی بر رشد عاطفی و روابط آینده آنها دارد. تعاملات اولیه سبک دلبستگی افراد را شکل می دهد، مفهومی که بعداً توسط محققان مری اینسورث و بعداً سیندی هازان و فیلیپ شیور گسترش یافت و شامل روابط بزرگسالان، به ویژه روابط عاشقانه شد. درک سبک دلبستگی خود و شریک زندگی آنها می تواند دیدگاه های روشنگری در مورد پویایی شراکت های طولانی مدت عاشقانه ارائه دهد.

چهار سبک دلبستگی

نظریه دلبستگی بر اساس رفتارها و نگرش افراد نسبت به روابط، چهار سبک اصلی را شناسایی می کند:

  1. پیوست ایمن: افراد دارای سبک دلبستگی ایمن که با دید مثبت به خود و دیگران مشخص می شود، از صمیمیت و استقلال راحت هستند. آنها تمایل به داشتن روابط پایدار و رضایت بخش دارند.
  2. دلبستگی مضطرب: افراد با این سبک به دنبال سطوح بالایی از صمیمیت، تایید و پاسخگویی از طرف شرکا هستند و اغلب در مورد روابط خود احساس ناامنی می کنند.
  3. دلبستگی اجتنابی: افرادی که دارای سبک دلبستگی اجتنابی هستند، اتکا به خود را در اولویت قرار می دهند و اغلب نسبت به نزدیک شدن به دیگران بی تفاوت به نظر می رسند.
  4. دلبستگی بی نظم: افراد با این سبک تمایل به صمیمیت دارند، اما می ترسند آسیب ببینند، که منجر به احساسات متفاوت در مورد روابط می شود.

تاثیر بر شراکت های عاشقانه بلند مدت

افراد وابسته ایمن تمایل به داشتن روابط رضایت بخش تر و پایدارتر دارند. پژوهش نشان می‌دهد که دلبستگی ایمن رضایت بیشتری را در روابط عاشقانه پیش‌بینی می‌کند و تأثیر آن را به توانایی افراد مطمئن برای جستجو و ارائه حمایت مؤثر، برقراری ارتباط آشکار و مذاکره سازنده در تعارضات نسبت می‌دهد.

برعکس، سبک های دلبستگی مضطرب و اجتنابی اغلب با چالش های رابطه مرتبط هستند. نیاز افراد مضطرب به اطمینان می‌تواند شراکت‌ها را تحت فشار قرار دهد و منجر به چرخه‌های چسبیدن و دوری شود. در این میان، بی میلی افراد اجتنابی به نزدیک شدن می تواند باعث ایجاد فاصله عاطفی شود. هر دو سبک های دلبستگی مضطرب و اجتنابی با رضایت کمتری از رابطه همراه است که ناشی از مشکلات در برقراری ارتباط و بیان عاطفی است.

دلبستگی بی نظم، الگویی که با ناهماهنگی و غیرقابل پیش بینی بودن در روابط مشخص می شود، می تواند بر شراکت های عاشقانه نیز تأثیر بگذارد. افراد دارای دلبستگی ناسازگار اغلب در مورد صمیمیت دچار سردرگمی و دوگانگی می شوند و بین میل به نزدیکی و ترس از آن در نوسان هستند. این سبک دلبستگی می‌تواند منجر به روابط متلاطم و بی‌ثبات شود، زیرا شرکا برای درک و پیش‌بینی نیازها و رفتارهای یکدیگر تلاش می‌کنند. پژوهش نشان می‌دهد که دلبستگی سازمان‌یافته با افزایش تعارض رابطه‌ای، فقدان انسجام، و مشکل در حفظ روابط بلندمدت به دلیل رفتارهای نامنظم و اغلب متناقض مرتبط است.

علی‌رغم چالش‌های ارائه شده توسط سبک‌های دلبستگی ناایمن، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد افراد می‌توانند رشد و تغییر در الگوهای دلبستگی خود را از طریق روابط حمایتی و درک کنند. تجارب مثبت رابطه می تواند به افراد مضطرب و اجتنابی کمک کند تا امنیت بیشتری کسب کنند، رضایت و ثبات رابطه را بهبود بخشند. به عنوان مثال، پاسخگویی و حمایت مداوم یک شریک به یک فرد مضطرب کمک می کند تا احساس ارزشمندی و امنیت بیشتری داشته باشد. در مقابل، یک فرد اجتنابی ممکن است به تدریج یاد بگیرد که اعتماد کند و از نظر احساسی باز شود.

اگرچه تجربیات اولیه و سبک‌های دلبستگی ناشی از آن نقش مهمی در شکل‌دهی رویکرد ما به روابط دارند، اما سرنوشت ما را تعیین نمی‌کنند. انسان‌ها به‌طور قابل‌توجهی سازگار هستند و با تلاش آگاهانه و تمایل به درک خود و شریک زندگی‌مان، می‌توان به سمت رفتارهای دلبستگی ایمن‌تر تکامل یافت.

پیمایش پیوست مشکل ساز اولیه

ارتباط موثر نقش مهمی در پیمایش پیچیدگی‌های سبک‌های دلبستگی در روابط ایفا می‌کند و به عنوان پلی برای تقویت ارتباطات ایمن و سالم عمل می‌کند. با ارائه حمایت مداوم و اطمینان خاطر، افراد وابسته ایمن می توانند به شریک مضطرب کمک کنند تا احساس امنیت بیشتری کند و در نتیجه ناامنی های زمینه ای را کاهش دهند. به همین ترتیب، کسانی که شرکای اجتنابی دارند، می توانند با احترام به استقلال شریک، حس باز بودن را در خود پرورش دهند، در حالی که به طور همزمان توسعه تدریجی صمیمیت را تشویق می کنند.

در زیر ده استراتژی خاص وجود دارد که افراد می توانند برای حل چالش های دلبستگی و تقویت روابط عاشقانه خود از آنها استفاده کنند:

  1. خود انعکاس: برای درک سبک دلبستگی و ریشه های آن با درون نگری شروع کنید. تصدیق اینکه چگونه تجربیات اولیه شما بر رفتارهای فعلی رابطه شما تأثیر می گذارد، اولین گام به سمت تغییر است.
  2. به دنبال درمان باشیدراهنمایی حرفه ای از یک درمانگر، به ویژه درمانگر متخصص در تئوری دلبستگی، می تواند راهبردهای شخصی سازی شده ای را برای حل مسائل دلبستگی و ایجاد الگوهای رابطه سالم تر ارائه دهد.
  3. مهارت های ارتباطی: تکنیک های ارتباط موثر را بیاموزید و تمرین کنید. اینکه بتوانید نیازها، ترس‌ها و خواسته‌های خود را آشکارا و سازنده بیان کنید، می‌تواند به پر کردن شکاف‌ها با شریک زندگی‌تان کمک کند.
  4. خودتان را آموزش دهید: کتاب ها و مقالاتی در مورد تئوری دلبستگی بخوانید تا درک عمیق تری از نحوه تأثیر سبک های دلبستگی بر روابط به دست آورید. دانش قدرت است و درک نظریه می تواند بینش هایی را در مورد رفتارها و نیازهای شما ارائه دهد.
  5. هوش عاطفی بسازید: روی آگاهی بیشتر از احساسات خود و شریک زندگی خود کار کنید. هوش عاطفی می تواند به شما کمک کند به جای واکنش تکانشی به موقعیت ها با تفکر بیشتر پاسخ دهید.
  6. آسیب پذیری را تمرین کنید: به خود اجازه دهید با شریک زندگی خود آسیب پذیر باشید و ترس ها، ناامیدی ها و ناامنی های خود را به اشتراک بگذارید. این گشودگی می تواند نزدیکی و اعتماد را تقویت کند.
  7. تعیین مرزها: یاد بگیرید که در رابطه خود مرزهای سالمی را تعیین کرده و به آنها احترام بگذارید. مرزها به شما کمک می‌کنند تا نیازها و محدودیت‌های خود را بیان کنید و یک مشارکت محترمانه و حمایتی را تقویت کنید.
  8. استقلال را توسعه دهید: دوستی ها و علایق خود را خارج از رابطه پرورش دهید. سطح سالم استقلال برای یک رابطه متعادل حیاتی است و فشار را کاهش می دهد.
  9. به نیازهای خود پاسخ دهید: مراقبت از خود را تمرین کنید و نیازهای خود را چه از نظر احساسی و چه از نظر جسمی برطرف کنید. هماهنگ بودن با خودتان به شما کمک می کند تا در روابط مثبت تری مشارکت کنید.
  10. صبر و استقامت: غلبه بر مشکلات دلبستگی فرآیندی است که نیاز به زمان و صبر دارد. پیروزی های کوچک را جشن بگیرید و به بهبود پویایی روابط خود متعهد بمانید.

پیوست خواندن ضروری است

غلبه بر موانع دلبستگی

تئوری دلبستگی، با بینش غنی خود در مورد پیوندهای عاطفی که اولین ارتباطات ما را شکل می دهد، یک لنز انتقادی ارائه می دهد که از طریق آن می توان پیچیدگی های شراکت های عاشقانه طولانی مدت را مشاهده کرد. مایا آنجلو، با درک ماهیت غلبه بر چالش‌های دلبستگی در روابط، نوشت: “عشق هیچ مانعی نمی‌شناسد. از موانع می‌پرد، از نرده‌ها می‌پرد، به دیوارها نفوذ می‌کند تا پر از امید به مقصد برسد.” زوج‌ها می‌توانند از محدودیت‌های تحمیل‌شده توسط سبک‌های دلبستگی اولیه خود فراتر روند و ارتباطات عمیق‌تر و رضایت‌بخش‌تری ایجاد کنند که در آزمون زمان مقاومت می‌کند.

https://www.psychologytoday.com/intl/blog/beyond-school-walls/202403/overcoming-attachment-problems

ممکنه براتون جالب باشه که...

پست های محبوب

دیدگاهتان را بنویسید