علت جدید مرگ نورون در آلزایمر کشف شد _اخبار روانشناسی جزیره ذهن

10.1038/s41467-023-44465-8 بیماری آلزایمر، که انتظار می رود در سال 2023 حدود 6.7 میلیون بیمار را در ایالات متحده تحت تاثیر قرار دهد، منجر به از دست دادن قابل توجه سلول های مغزی می شود. اما وقایعی که باعث مرگ نورون می شوند به خوبی درک نشده اند.

یک مطالعه جدید پزشکی شمال غربی نشان می دهد که تداخل RNA ممکن است نقش کلیدی در آلزایمر داشته باشد. برای اولین بار، دانشمندان رشته های کوتاهی از RNA های سمی را شناسایی کردند که به مرگ سلول های مغز و آسیب DNA در آلزایمر و مغزهای پیر کمک می کند. دانشمندان گزارش می دهند که رشته های کوتاه RNA های محافظ در طول پیری کاهش می یابد، که ممکن است به آلزایمر اجازه ایجاد کند.

این مطالعه همچنین نشان داد که افراد مسن‌تر با ظرفیت حافظه برتر (معروف به SuperAgers) دارای مقادیر بیشتری از رشته‌های RNA کوتاه محافظ در سلول‌های مغزی خود هستند. SuperAgers افراد 80 ساله و بالاتر با ظرفیت حافظه افراد 20 تا 30 سال جوانتر هستند.

مارکوس پیتر، نویسنده مقاله مربوطه، پروفسور متابولیسم سرطان تام دی. اسپیس در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن، می گوید: «هیچ کس هرگز فعالیت RNA ها را به آلزایمر مرتبط نکرده است. ما دریافتیم که در سلول های مغزی پیر، تعادل بین sRNA های سمی و محافظ به سمت سلول های سمی تغییر می کند.

مقاله در 18 ژانویه منتشر خواهد شد ارتباطات طبیعت.

ارتباط فراتر از بیماری آلزایمر

کشف شمال غربی ممکن است فراتر از آلزایمر مرتبط باشد. پیتر می‌گوید: «داده‌های ما توضیح جدیدی برای این موضوع ارائه می‌دهند که چرا، تقریباً در همه بیماری‌های عصبی، افراد مبتلا ده‌ها سال زندگی بدون علامت دارند و سپس با از دست دادن سلول‌ها با افزایش سن، بیماری شروع به شروع به تدریج می‌کند.»

راه جدید برای درمان

این یافته ها همچنین به روش جدیدی برای درمان آلزایمر و سایر بیماری های عصبی بالقوه اشاره می کند.

آلزایمر با بروز تدریجی پلاک‌های آمیلوئید بتا، پیچیدگی‌های نوروفیبریلاری تاو، اسکار و مرگ نهایی سلول‌های مغزی مشخص می‌شود.

پیتر گفت: “سرمایه گذاری عظیم در کشف داروی آلزایمر روی دو مکانیسم متمرکز شده است: کاهش بار پلاک آمیلوئید در مغز – که مشخصه تشخیص آلزایمر و 70 تا 80٪ تلاش است – و جلوگیری از فسفوریلاسیون یا گره خوردن تاو.” گفت. با این حال، درمان‌هایی که با هدف کاهش پلاک‌های آمیلوئید انجام می‌شوند، هنوز به درمان مؤثری که به خوبی قابل تحمل باشد، منجر نشده است.

داده‌های ما از این ایده پشتیبانی می‌کند که تثبیت یا افزایش مقدار RNA‌های کوتاه محافظ در مغز می‌تواند رویکردی کاملاً جدید برای متوقف کردن یا به تاخیر انداختن آلزایمر یا به طور کلی تخریب عصبی باشد.

پیتر گفت که چنین داروهایی وجود دارند، اما باید در مدل های حیوانی آزمایش شوند و بهبود یابند.

گام بعدی در تحقیقات پیتر، تعیین سهم دقیق sRNA های سمی در مرگ سلولی که در این بیماری دیده می شود در مدل های حیوانی و سلولی مختلف (و همچنین در مغز بیماران آلزایمر) و غربالگری ترکیبات بهتری است که به طور انتخابی سطح را افزایش می دهند. از sRNA های محافظ یا مسدود کردن عملکرد سموم.

RNA های کوتاه سمی و محافظ چیست؟

تمام اطلاعات ژنی ما به شکل DNA در هسته هر سلول ذخیره می شود. برای تبدیل این اطلاعات ژنی به بلوک های سازنده حیات، DNA باید به RNA تبدیل شود که توسط ماشین های سلولی برای تولید پروتئین استفاده می شود. RNA برای اکثر عملکردهای بیولوژیکی ضروری است.

علاوه بر این RNA های رمزگذار طولانی، تعداد زیادی RNA کوتاه (sRNA) وجود دارد که برای پروتئین ها کد نمی کنند. آنها عملکردهای حیاتی دیگری در سلول دارند. یک دسته از چنین sRNA ها، RNA های طولانی کد کننده را از طریق فرآیندی به نام تداخل RNA سرکوب می کنند که منجر به خاموش شدن پروتئین هایی می شود که RNA های طولانی کدگذاری می کنند.

پیتر و همکارانش اکنون توالی‌های بسیار کوتاهی را در برخی از این sRNAها شناسایی کرده‌اند که در صورت وجود می‌توانند با مسدود کردن تولید پروتئین‌های مورد نیاز برای بقای سلول‌ها و در نتیجه مرگ سلولی، سلول‌ها را از بین ببرند. داده های آنها نشان می دهد که این sRNA های سمی در مرگ نورون ها نقش دارند که در ایجاد بیماری آلزایمر نقش دارند.

sRNA های سمی معمولاً توسط sRNA های محافظ مهار می شوند. یکی از انواع sRNA ها microRNA نامیده می شود. در حالی که microRNA ها نقش های تنظیمی مهم متعددی را در سلول ها ایفا می کنند، آنها همچنین گونه های اصلی sRNA های محافظ هستند. آنها معادل محافظ هایی هستند که از ورود sRNA های سمی به دستگاه سلولی که تداخل RNA را اجرا می کند جلوگیری می کند. اما تعداد نگهبانان با افزایش سن کاهش می یابد، بنابراین sRNA های سمی به سلول ها آسیب می رسانند.

یافته های کلیدی

· مقدار sRNA های محافظ در مغز پیر کاهش می یابد.

· افزودن مجدد miRNA های محافظ تا حدی از سلول های مغزی مهندسی شده برای تولید sRNA های محافظ کمتر در برابر مرگ سلولی ناشی از قطعات بتای آمیلوئید (که باعث آلزایمر می شود) محافظت می کند.

· افزایش فعالیت پروتئینی که میزان میکرو RNA های محافظ را افزایش می دهد تا حدی مرگ سلولی سلول های مغز ناشی از قطعات آمیلوئید بتا را مهار می کند و آسیب DNA را به طور کامل مسدود می کند (همچنین در بیماران آلزایمر دیده می شود).

نحوه کار مطالعه:

دانشمندان مغز مدل‌های موش مبتلا به آلزایمر، مغز موش‌های پیر و جوان، نورون‌های مشتق شده از سلول‌های بنیادی پرتوان را از افراد عادی (چه جوان و چه مسن) و از بیماران آلزایمر، مغز گروهی از افراد مسن بالای 80 سال را تجزیه و تحلیل کردند. ظرفیت حافظه معادل افراد 50 تا 60 ساله و چندین رده سلولی شبه نورون مشتق از مغز انسان که با قطعات آمیلوئید بتا درمان شده اند که محرک آلزایمر است.

نویسندگان شمال غربی در این مطالعه عبارتند از نویسنده اول Bidur Paudel، Si-Yeon Jeong، Ashley Haluck-Kangas، Elizabeth T. Bartom، Kristina Fredriksen، Amira Affaneh، John A. Kessler، Joseph R. Mazzulli، Andrea E. Murmann، Emily. روگالسکی (قبلاً از شمال غربی)، چنگیز گولا، آدریانا فریرا، کاترین آر. سادلیر و رابرت واسار.

این کار توسط کمک های مالی موسسه ملی بهداشت R35CA197450، R35CA231620، R01NS090993، R01AG030142، R01AG045571، R56AG045571، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R01AG067781، R35CA231620، R01NS090993، R01NS090993، R01NS090993، و 1NS124783 و L40CA231423.

https://www.sciencedaily.com/releases/2024/01/240118122204.htm

ممکنه براتون جالب باشه که...

پست های محبوب

دیدگاهتان را بنویسید