اولین تشخیص خود در آینه با لمس تحریک می شود _اخبار روانشناسی جزیره ذهن

اکثر نوزادان در حدود یک و نیم سالگی شروع به شناسایی خود در آینه می کنند. این نوع خودشناسی یک نقطه عطف مهم در رشد است و اکنون دانشمندان دانشگاه تگزاس در آستین یک محرک کلیدی برای آن کشف کرده اند: تجربیات لمس.

مطالعه جدید آنها نشان داد نوزادانی که به آنها وادار می شد صورت خود را لمس کنند، زودتر از آنهایی که این کار را نمی کردند، خود را تشخیص دادند. این تحقیق در این ماه در مجله منتشر شد زیست شناسی کنونی.

جفری لاکمن، استاد توسعه انسانی و علوم خانواده در دانشگاه UT و نویسنده ارشد این مقاله می‌گوید: «این نشان می‌دهد که نوزادانی که روی انگشتان خود می‌کشند یا به انگشتانشان ضربه می‌زنند، فقط بازی نمی‌کنند. “آنها در حال توسعه خودآگاهی از طریق فعالیت های خودراهبر هستند. من فکر می کنم این کار مکانیسم احتمالی را نشان می دهد که از طریق آن شناخت خود می تواند بر اساس تجربه فعالی که نوزادان انسان به طور طبیعی ایجاد می کنند ایجاد شود.”

محققان با قرار دادن دیسک‌های ارتعاشی کوچک روی پیشانی و گونه‌های کودکان نوپا در حدود ۱۴ ماهگی، قبل از سن معمولی که در آن خودشناسی اتفاق می‌افتد، شروع کردند. در پاسخ به ارتعاش، بچه ها بلند می شدند و دیسک را لمس می کردند. در مرحله بعد، محققان کودکان را به سمت آینه چرخاندند و به تماشای آن‌ها پرداختند که آنها برای لمس دیسک‌ها بالا می‌آیند.

سپس محققان از کودکان خواستند تست استاندارد علامت آینه ای را برای تشخیص خود انجام دهند که در آن یک علامت کوچک از رنگ یا آرایش روی صورت هر کودک قرار می گرفت. اگر کودک در آینه نگاه کرد و علامت روی صورت خود را لمس کرد یا کلماتی مانند نام خود یا “من” را گفت، آنها خودشناسی را نشان دادند.

محققان همچنین گروه کنترلی از کودکان را مشاهده کردند که با آینه‌ها و نه دیسک‌های ارتعاشی در معرض آزمایشگاه بودند. هر دو گروه در ابتدای مطالعه قابل مقایسه بودند و تا زمانی که خود را شناسایی کردند یا به 21 ماهگی رسیدند، ماهانه مشاهده می کردند.

کودکانی که بیشتر صورت خود را لمس می کردند، به طور متوسط ​​حدود دو ماه زودتر از زمانی که کودکان معمولاً برای اولین بار شروع به شناسایی خود در آینه می کردند، خود را در آینه تشخیص دادند.

این مطالعه این فرض قدیمی را به چالش می کشد که خودشناسی در اوایل کودکی به نوعی سختگیرانه است. برای مدت طولانی، دانشمندان بر این باور بودند که تشخیص زودهنگام در آینه، عملکرد داخلی مغز انسان و نزدیکترین خویشاوندان نخستی‌های ما است، در حالی که با تجربیات حسی یا حرکتی مرتبط است.

محققان گفتند که این یافته ها ممکن است پیامدهایی برای مداخلات برای کودکان با تاخیر در رشد حرکتی داشته باشد.

لاکمن گفت: «مداخلات برای نوزادانی که مسائل مربوط به مهارت‌های حرکتی دارند، معمولاً بر دستیابی به اشیاء در دنیای بیرونی و دستکاری آنها متمرکز است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که رسیدن به بدن ممکن است به همان اندازه مهم باشد و کشف بدن دروازه‌ای برای خودشناسی است.

لیزا چین از دانشگاه هیوستون و کلر اف. نونان و کاتارینا اس. پاتون از دانشگاه تولین نیز نویسندگان این مقاله بودند. بودجه این تحقیق توسط موسسه ملی بهداشت تامین شده است.

https://www.sciencedaily.com/releases/2024/03/240313135340.htm

ممکنه براتون جالب باشه که...

پست های محبوب

دیدگاهتان را بنویسید